 |
|
|
|
|
|
|
|
|
Risico's Hoge Melkproducties
|
 |
|
De hoogproductieve Nederlandse melkkoeien worden wel vergeleken met topsporters. Na het afkalven start de duurprestatie in de vorm van melkproducties van 30 liter per dag en hoger. De energie die dit kost wordt niet volledig gecompenseerd door de voeropname, en het gevolg is een energietekort. Gemiddelde energietekorten van 20 MJ per dag (zeg1 kg roombotercake of zo’n 6 liter melk) komen voor, en de vraag is of hoogproductieve koeien minder gezond en weerbaar zijn. Met name ook als er nog verder wordt geselecteerd op hoge melkproducties.
Leiden hoge melkproducties tot diergezondheidsrisico’s, en wat zijn dan de invloeden van genetische aanleg, management en interacties hiertussen? Mogelijk dat dieren met aanleg voor hoge melkproducties onder specifieke managementcondities probleemloos functioneren, maar in niet ideale omstandigheden in de problemen komen. Met andere woorden : hoe dienen we onze toppresterende melkkoeien te begeleiden? Om de bovenstaande vragen te beantwoorden financiert LNV onderzoek dat wordt uitgevoerd door de Animal Sciences Group van Wageningen UR.
Zie voor details : RHM opzetonderzoek praktijkkompas.pdf
|
|
|
|
Hoe meten we de gezondheid van melkkoeien?
|
|
|
Wanneer de literatuur wordt geraadpleegd op relaties tussen melkproductie en diergezondheid vallen onder meer twee zaken op.
• Veel gezondheidsproblemen (denk aan specifieke pootgebreken, stofwisselingsziekten, leververvetting, mastitis, aan de nageboorte blijven staan en immunosupressie) hebben een relatie met de metabole onbalans in de periode na het afkalven (Goff, J. P., Horst R. L., 1997. Physiological changes at parturition and their relationship to metabolic disorders. Journal of Dairy Science 80, 1260-1268).
• Genetische selectie op hoge melkproducties lijkt met name de expressie van groeihormoon te verhogen (Veerkamp, R. F., Beerda, B., van der Lende, T., 2003. E ffects of genetic selection for milk yield on energy balance, levels of hormones, and metabolites in lactating cattle, and possible links to reduced fertility. Livestock Production Science 83 : 257–275 zie PDF bestand RHM Hogemelkproducties en VruchtbaarheidRund.pdf), en deze verhoogde expressie van groeihormoon, een hormoon met een sturende werking op nutriëntenstromen in het lichaam, ligt mogelijk ten grondslag aan een genetisch gedreven verslechtering van de energiebalans na de partus.
Het voorgaande suggereert dat het metabole evenwicht een cruciale rol speelt bij de gezondheid van hoogproductief melkvee, en het ligt voor de hand om binnen het dierexperiment via de metingen hier op te focussen. Door bijzondere aandacht te besteden aan de algehele conditie van de dieren, en de klauwen / poten daarbij in het bijzonder, wordt gebruik gemaakt van bevindingen die zijn gedaan bij slijters. Het meten van immunologische parameters is essentieel om inzicht te krijgen in de effecten van melkproductieniveau op weerbaarheid voor (infectieuze)aandoeningen. In het onderzoek wordt daarbij aandacht besteed aan uiergezondheid en vruchtbaarheid. Meer geavanceerde metingen worden daarbij gecombineerd met gangbare praktijkmetingen als pootscore, gangenbeoordeling en de uierscore.
|
|
|
|
Voorlopige Resultaten
|
|
|
Genetisch-epidemiologische bevindingen
Uit genetisch-epidemiologisch onderzoek blijkt een verband met de gemiddelde productie per koe op de bedrijven. In sommige gevallen, bijvoorbeeld voor wat betreft uierontsteking, lijkt de situatie beter op intensieve bedrijven. In andere gevallen, bijvoorbeeld wat betreft de kans op dracht na inseminatie, is een intensieve bedrijfsvoering juist slechter.
De genetisch-epidemiologische resultaten tonen dat koeien op hoge productie bedrijven wel minder uierontsteking hebben, maar dat op die bedrijven de hoogproductieve dieren meer uierontsteking hebben.
Dierexperimentele bevindingen
Na het afkalven hebben de vaarzen de bekende negatieve energiebalans. Het energietekort wordt versterkt door een sober rantsoen en 3 maal daags melken. Uit de melkproducties, gecorrigeerd voor vet en eiwit gehalten (FPCM), blijkt dat 3maal daags melken, een genetische aanleg voor hoge melkproducties, en met name energierijk voer, er voor te zorgen dat vaarzen veel energie via de melk uitscheiden (zie foto RHM FPCM colorperc100.jpg). Gemiddeld over de proefperiode zijn er tussen de groepen sterke verschillen in melkproductie van boven de 10 kg per dag. Tijdens de periode van negatieve energiebalans verbranden de vaarzen relatief veel vet. Dit blijkt uit hoge concentraties aan vrije vetzuren (NEFA’s) en ß-hydroxyboterzuur. Sober gevoerde vaarzen blijken ten opzichte van rijk gevoerde vaarzen verhoogde bloed concentraties. De energierijk gevoerde dieren produceren veel melk, maar lijken voor wat betreft hun energiehuishouding toch beter af dan sober gevoerde dieren. Een hoge fokwaarde verhoogt de melkproductie (met name de FPCM). De hoge fokwaarde vaarzen teren extra in op reserves (afname lichaamsgewicht), al blijkt dit niet uit de berekende energiebalans. Energierijk voer stimuleert sterk de melkproductie, met netto positieve effecten op berekende energiebalans en gewicht. Drie maal daags melken, verminderd (onverwachts) het aantal geproduceerde liters melk, maar verhoogt wel de energie output (FPCM) en heeft daarmee een negatief effect op de berekende energiebalans. Gezondheidsindicatoren als bloedeiwit en calcium duiden niet op significante gezondheidsrisico’s voor één van de proefgroepen, maar indicatoren voor metabolisme (zuur-base evenwicht) en weefselschade, tonen groepsverschillen waarbij energierijk voer ‘slechter’ lijkt uit te pakken.
Voor een overzicht van de besproken resultaten wordt ook verwezen naar de flyer Tussenresultaten.
|
|
|
|
Downloads & Documenten
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|